jeab's profile"" Welcome to Je@b Jung'...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 29

    วันพิเศษของฉัน

                                 วันนี้เป็นวันที่พิเศษมากที่เมืองไทยตอนนี้เป็นวันที่ 29 เมษ แต่ที่เมกาตอนนี้ยังไม่ถึงวันที่ 29 เลย ยังเป็น 28 อยู่ พิเศษไงเหรอ พิเศษคิอว่า เป็นวันเกิดคุณพ่อคนดีที่หนึ่งของเจี๊ยบเอง ร้อยวันพันปีไม่เคยมาอัพ แต่วันนี้อยากจะมาอัพเพราะคิดถึงพ่อมาก อยากไปแฮปปี้เบริ์ดเดย์พ่อด้วยตัวเองที่เมืองไทย ปีนี้เป็นปีแรกที่ไม่ได้หอมแก้มพ่อในวันนี้ ตอนนี้บอกได้คำเดียวว่าคิดถึงและรักพ่อมากๆ ยังไงหนูก้อขอให้พ่อมีความสุขมากๆนะคะ ทุกวันที่มีพ่อเป็นวันที่พิเศษที่สุด อีกไม่นานเราก้อจะได้เจอกัน ก้อไม่รู้ว่าจะมาเขียนเรื่องตัวเองให้เพื่อนๆอ่านทำไม แต่แค่อยากจะบอกเพื่อนๆว่ารักพ่อกับแม่ให้มากๆนะ แค่นั้นเอง อยากกลับไปกอดพ่อจัง อยากกลับไปนั่งกินข้าวกับพ่อ  อยากกลับไปฟังพ่อบ่น อยากกลับ อยากกลับบ้านนนนน รักพ่อคนดีที่หนึ่ง(แม่ด้วยนะคะ)
     
    April 25

    โกรธเพื่อรักกัน ลองอ่านดูนะ

    โกรธเพื่อรักกัน

              แม้ไม่ว่าจะมีปากมีเสียง มีอารมณ์ขุ่นเคืองกับหวานใจในเรื่องเล็กหรือใหญ่และอยากเถียงให้ชนะขนาดไหนก็ตาม แต่ถ้ายังอยากอยู่ด้วยกันต่อไปล่ะก็ ต่อไปนี้คือสิ่งที่คุณผู้ชายพึงระลึกไว้เสมอ

        1.นิ่งไว้ก่อนเมื่อมีอารมณ์ 

              สิ่งแรกที่ต้องทำคือสงบสติอารมณ์และความฉุนเฉียวเอาไว้ให้มิด เพราะถ้าคุณระเบิดอารมณ์สิ่งที่คุณพูดออกมาก็จะไม่มีความหมายอื่นนอกจากยิ่งทำให้เกิดรอยแผลลึกกันเข้าไปอีก คุณจึงต้องนิ่งมีสติไว้ให้มั่นและหาโอกาสอธิบายถึงเหตุผลของคุณในจังหวะที่เหมาะสมตามทำนองว่าพูดน้อยแต่ต่อยหนัก

        2.เหตุผลสำคัญที่สุด 

              เวลาที่คนเราเถียงกันนั้นไม่ใช่เพื่อเอาชนะกันเพียงอย่างเดียว แต่เพื่อทำความเข้าใจในเหตุผลของกันและกัน จะมีประโยชน์อะไรที่เราเถียงชนะ แต่เจ้าหล่อนไม่ยอมรับไม่ยอมเข้าใจในเหตุผลของเรา

              ดังนั้นจึงต้องจำไว้ให้มั่นว่าห้ามหลุดคำรุนแรงหรือหยาบคายออกมา เพราะจะทำให้เกิดทั้งกำแพง ทำให้การให้เกียรติหรือเคารพในกันและกันลดน้อยลง ที่ต้องทำก็คือต้องกลั่นกรองถ้อยคำแต่ละคำที่จะพูดว่าเหมาะสมหรือ ไม่ใช่เติมเชื้อไฟลงไปอีก การใช้เหตุผลอธิบายที่มาที่ไปของสิ่งที่เราจำต้องกระทำในเวลาที่เหมาะสม ทำให้เราเข้าใจกันได้ในที่สุด

        3.เถียงให้ถูกที่-ถูกเวลา

              การเถียงกันในที่สาธารณะนอกจากจะเสียหน้าแล้วยังเสี่ยงต่อการประจานความผิดกันต่อหน้าธารกำนัล ซึ่งจะกลายเป็นปัญหาลุกลามต่อไปได้อีก แถมเรื่องความขัดแย้งระหว่างคน 2 คน นั้นเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกคุณ เก็บเอาไว้ไปเถียงกันในที่รโหฐานดีกว่า

              ทุกครั้งที่เรามีปากมีเสียงกัน หากเราเถียงกันอย่างมีสติพยายามทำความเข้าใจ รู้จักยอมรับข้อดีข้อเสีย นิสัยใจคอที่แตกต่าง รวมถึงให้อภัยซึ่งกันและกัน เราจะค่อยๆ รู้จักรู้ใจและผูกพันกันมากยิ่งขึ้นกลายเป็นความรักที่แข็งแกร่งขึ้น

        4.ทำผิดขอโทษ-รู้จักให้อภัย และการปรับตัว คือทางรอดของรัก 

              แม้ว่าจะรักกันมากเพียงใดก็ตาม แต่หลายครั้งที่ความรักล่มเรากลับพบว่าสาเหตุสำคัญนั้นไม่ได้อยู่ไกลตัวแต่อยู่ภายในตัวของเราเอง เพราะเรามีตัวตนของเราเองมากเกินไป จึงไม่เข้าใจและไม่รู้จักวิธีการที่จะยอมรับคนอื่น

             
    การทำผิดแล้วขอโทษจากใจ และรู้จักให้อภัยก็เป็นทางออกที่ดี แต่ถ้าต้องขอโทษ ต้องยกโทษให้กันในเรื่องเดิมๆ บ่อยๆ มันคงไม่เวิร์กหรอก ทางที่ดีเมื่อทะเลาะกันทุกครั้งเราก็ควรเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากันด้วย

    อ่านแล้วเปนไงบ้าง เคยอ่านเจอแล้วครั้งนึงแต่copy มาไม่ได้อ่า แต่ครั้งนี้ไปอ่านในบลอคของเพื่อนชื่อฮุงเรย copy มาซะเรยเหอๆ ขอบคุณมากนะฮุง อิอิ

    January 20

    หลังจากที่มีเวลาเยอะจัด(รึเปล่า)

    หลังจากที่เรามีเวลาว่างเยอะจัด (จิงเหรอวะ) ก้อเลยมีเวลาเข้ามาอัพแสปซได้บ่อย งิงิ
     
    แต่ก้อยังไม่รู้ว่าจะอัพไร จะอัพรุปก้อเยอะเกิ้น เลือกมะถูก ฮ่าๆๆๆๆ
     
    พวกเพื่อนๆน้า พอกรูอัพก้อมะมีครายเข้ามา -*-
     
    ต่เวลากูมะอัพก้อทักกุจิ้งกล้าๆๆอัพหน่อย ..... เดวเถอะมึง....
     
    เดือนมีนา ปีนี้กูก้อจะได้ไปอเมริกาละ ไปwork and travel ใครว่างก้อไปส่งกุด้วยเน้อ วันที่ 9 มีนา 2550
     
    เวลาเดวบอกอีกที สุวรรณภูมินะเว้ย เดวหลงไปดอนเมือง เหอๆๆ
    ใครไปรัฐเดวกานกะกุบอกทีนะเว้ย หาเพื่อนร่วมเดินทางเหอๆๆๆ
     
    กุไป Frorida , Panama beach ว่ะ......
     
     
     
    January 16

    ว่าด้วยเรื่องของการ Tag

    ฮ่าๆๆๆ อ่านแล้วก้อขำ  T a g
     
    ก้อแบบว่า Tag คือการที่เล่าเรื่องของเรา ขำๆในอดีต มา 5 เรื่อง
    ก้อจิ๊บน้าจ๊บ โยน ขี้มาให้เราเฉยเร้ย.... เหอๆๆเราก้อจะไม่ทำก้อไม่ได้สิ
    ต้องบ้าจี้ทำต่อ เหอะๆๆๆ
     
    เรื่องที่ 1. ชอบแกล้งตื่นสายตอนเช้าเพื่อที่จะให้พ่อไปส่ง
     
    ก้อแบบว่าตอนอนุบาล-ประถม ต้องขึ้นรถโรงเรียน แล้วรถโรงเรียนมาเช้ามากกกก
    ก้อเลยขี้เกียจตื่น ก้อเลยทำเป็นตื่นสาย  พอไม่ทันรถพ่อก้อต้องไปส่ง นั่นแหละเป็น
    เหตุผลที่ชอบตื่นสาย จนติดเป้นนิสัย เหอๆๆๆ
     
    เรื่องที่ 2. พ่อแต่งตัวให้แล้วลืมใส่ กกน. ให้
     
    ตอนนั้นอยู่อนุบาล 2ก้อคือว่าแม่อ่ะไม่อยุ่บ้านหลายวันไปอบรมหรือไรนี่แหละ
    พ่อก้อเรยต้องรับผิดชอบ อาบน้ำแต่งตัวให้ แล้วลืมใส่กกน.ให้ เหอๆๆๆ
    พอกลับมาถึงบ้านพ่อจะอาบน้ำให้พ่อก้อถามว่าไปลืมกกน.ไว้ที่ไหน ก้อบอกพ่อไปว่าหนูไม่ได้ใส่ตั้งแต่เช้าแล้วววว
     
    เรื่องที่ 3. เคยฉี่รดกระโปรง ทั้งๆๆที่ยืนเข้าแถวอยู่
     
    ตอนนั้นอยู่ป.1 แบบว่าหลังพักเที่ยงก้อต้องมีการเข้าแถวหน้าชั้นเรียนก่อน ไอ้เราก้อปวดฉี่มาก ไม่กล้าบอกคุณครู
    ไม่รู้เป็นไรถึงไม่กล้าบอกจำมะค่อยได้ เราก้อเรยฉี่รดกระดปรงเร้ย มันซึมไปถึงข้างล่างเร้ย 555+
    พูดแล้วอาย
     
    เรื่องที่ 4. เพื่อนผู้ชายชอบมาหอมแก้ม
     
    ไม่รู้เป็นเชี้ยไร มีเพื่อนอยู่คนนึง ชอบมาหอมแก้ม ตอนอยู่ป.1 เพื่อนก้อล้อกันว่าเป็นแฟนกัน 555+
    ขำมีแฟนตั้งแต่ป.1 เหรอเนี่ยเรา ความรู้สึกตอนนั้นนะ อายโคตรๆ เหอะๆๆๆๆ
     
    เรื่องที่ 5. เรื่องนี้เกิดตอนป.6
     
    ก้อแบบว่าโรงเรียนจะมีวันคริตมาส และจัดแสดงอยู่ทุกปี ตอนนั้นอยู่ป.6 คุณครูก้อให้แสดงเป็นสโนไวท์
    ก้อต้องมีเจ้าชาย ใช่ปะล่ะ เหอๆๆ แล้วต้องมีตอนจุมพิต กรีดดดดด สุดฮา แล้วคนที่เป็นเจ้าชาย ก้อคือคนที่เพื่อนชอบล้อ
    ว่าเป็นแฟนกัน อิอิ เราก้อแอบๆชอบเค้าด้วย เขิลล่ะสิทีนี้ กรีดดดดดด ชอบที่สุดก้อตอนจุมพิตเนี่ยยแหละ อย่าคิดลึกนะ
    มะได้จูบจิง แค่ลมหายใจใกล้กัน ฮ่าๆๆๆๆๆ
     
    ก้อจบแระเพื่อนที่จะต้อง Tag ต่อเราก้อคือ............?????
    1. นังโจ๊ก 6/11 เพราะมานออนบ่อย แต่มะเคยทัก ฮ่าๆๆ
    2. จิ๊บ เพื่อนแสนน่ารักที่ ม.กรุงเทพ
    3. ไก่อู  ชาวแก๊ง 6/8
    4. พี่สาวที่คลานตามกันมา เหอๆๆๆพี่จ๋า....
    5. พี่สาวอีกคน ลุกพี่ลุกน้อง พี่อิ๋ว...
     
    อ้าวรับกรรมกานไปเหอๆๆขำๆๆน่า....
     
    January 15

    ความแตกต่างของคน 2 คน


    ความแตกต่างของ คนสองคน


    แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . . ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . . ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง  "คน"

    อาจมีหลายครั้ง  . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
    ที่อีกคน ทำอย่างนั้น  . . .  อย่างนี้

    หรือ  พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ

    แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
    หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว  . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง
    หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ
    จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า

    จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
    จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . . เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ
    และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน

    การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
    เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .
    คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป

    อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . .  แง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน
    เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน  . . . นาน

    เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
    หากจะเก็บความรู้สึก  เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้
    แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป

    อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่
    กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน
    กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ
    และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?

     

    >>>>>>ขอบคุณ ตาลเพื่อนรักที่ FW มาให้อ่าน

     

    Happy new year นะจ้ะ

     
     
     
     
     
     
     
     
    555+ อาจจะช้าไปหน่อย แต่ก้อยังไม่สาย ก้อแบบว่า ไปอ่านของเพื่อนมาเรยมาอัพของตัวเองบ้าง ยังไงก้อ หวัดดีปีใหม่ทุกคนนะจ้า
     
    มีความสุขสมหวังทุกอย่างที่หวัง อยากได้อะไรก้อเก็บตัวซื้อเอานะจ้า เหอๆๆๆ
     
    งานปีใหม่ห้องก้อไม่ได้ไปเซงจิงๆๆเอาน่า ปีหน้าสัญญานะชาวทับแปด จะไปให้ได้ คิดถึงเพื่อนๆๆมากเรยอ่า
     
    ง่า ปีหน้าพวกแกก้อปี 4 แระ ช้านยังปี 3 อยู่เรย ง่า อิจฉาๆๆ
     
    เอ๊ะ แต่ก้อยังมีคนที่ช้าเหมือนเรา ฮ่าๆๆๆๆ
     
     
    November 28

    กว่าจะรู้....มันจะสายไปไหม

    อ่านดูนะแล้วคุณจะรู้ว่าจริง
     
     
     
    จะรู้ว่าโลกนี้...มันกว้างใหญ่
    ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทา
     
    จะรู้คุณค่าของอะไร...สักอย่าง
    ก็ต่อเมื่อเราได้...เสียมันไป
     
    จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝน
    ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้
     
    จะรู้ว่ายังมีเรื่อง...อีกมากมาย
    ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ...ยอมรับมัน
     
    จะรู้ว่าในหนังสือ...มีอะไร
    ก็ต่อเมื่อเราได้...ลองเปิดอ่าน
     
    จะรู้เวลา...ของดอกไม้บาน
    ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม...อยู่อย่างนั้น
     
    จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ...มันมีค่า
    ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา...ในสักวัน
     
    จะรู้ถึงความในใจ...ของกันและกัน
    ก็ต่อเมื่อเราได้พูด...มันออกไป
     
    จะรู้ว่าอะไร...ที่เรียกว่าคิดถึง
    ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง...มีใครสักคน
     
    จะรู้ความหมายในคำรัก...สักหน
    ก็ต่อเมือ่มีใครบางคน...ให้หวั่นไหว
     
    จะรู้ว่าค่ำคืนนี้...คงไม่เงียบเหงา
    ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า...ได้มีโอกาสบอกไป
     
    จะรู้ว่าทุกคำพูด...หมดความหมาย
    ก็ต่อเมื่อคนๆนั้นไม่อยู่ให้บอก
     
     
    ปล.ขอบคุณน้องเปาที่ FW เมลล์มาให้อ่านนะจ้า
     
     
     
    November 27

    ทำไมเราถึงต้องเลือก

    แค่อยากรู้ว่า ชีวิตนี้ทำไมเราต้องเลือก
    เราไม่สามารถเลือกในสิ่งที่เราต้องการได้หมดงั้นเหรอ
    บางทีสิ่งที่เราเลือกไปมันจะผิดจะถูกรึป่าวเรายังไม่รู้เลย
    แต่เราก้อยังเลือกมัน?แปลกดีเนอะ
    เมื่อเราเผชิยมานมาเราก้อทำให้รู้ว่าบางทีก้อมีความสุขมากมายนะ
    แต่บางทีสิ่งที่เราเลือกก้อทำให้เราผิดหวังกับมันและรุ้สึกเสียใจที่ทิ้งบางสิ่งมา
    พูดไปอาจจะงงนะที่พิมมา แต่..
    ไม่มีคำพูดอ่ะ รุ้แต่ว่าวันนี้ก้อยังไม่รู้หัวใจตัวเองเรย..จิงๆๆๆ
    August 24

    เหนื่อยนักก้อพักบ้าง

    ชีวิตนี้ต้องสู้ เป็นคำที่ทุกคนต้องรู้ อยู่แล้ว เหมือนกะพูดให้กำลังใจตัวเองงั้นแหละ
    ตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย งานก้อเยอะ ปัญหาหัวใจก้อยังมาแทรก
    แต่ยังดีที่มีพ่อกับแม่ และเพื่อนๆที่แสนจะน่าร้ากคอยเป็นกำลังใจให้อยุ่ตลอด
    ร้องไห้อ่ะร้องไห้ได้นะ(บอกตัวเอง)แต่เราสัญญากะตัวเองแล้วว่าเราจะร้องแค่ครั้งเดียว...
    พิมไปพิมมาก้องง เฮ้อ เอารุปเพื่อนๆมาอัพเฉยๆ
    ไปทำงานต่อละ
    สู้ๆๆสู้ตายเจี๊ยบเอ้ย
    คิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนนะ จุ้บๆๆ
    June 24

    ทำไมช่างยากเย็นเหลือเกินชีวิตนี้

    ก้อ..ตั้งแต่เปิดเทอมมา ก้อรู้สึกท้อจัง
    ทำไมงานมันถึงท่วมท้นขนาดนี้
    มะมีเวลาพักผ่อนเรยอ่ะ
    แต่..ก้อคิดว่าเกิดมาชีวิตหนึ่งต้องสู้ เพื่อนคนที่เค้ารักเรา
    คนๆๆนั้นก้อคือคนที่เค้าเหนื่อยยากหาเงินให้เราเรียน
    พ่อกับแม่ สุดที่รัก ของลูก
    เหนื่อยก้อเหนื่อยนะ สำหรับกานเรียนนี้ แต่ ต้องสู้ๆๆ
    คนอื่นทำได้เราก้อต้องทำได้สิ
    สู้ๆๆสู้ตาย จีอุน 5555+
    (จะมาเส้าหรือมาตลกนี่เรา เหอๆๆ)
    อ้อ เพื่อนๆๆที่เข้ามาเม้ม (จะมีไหมหว่า)
    อย่าลืมแวะไปที่สเปชห้อง 6/8 ด้วยนะค้า
    เดวจะเอาลิ้งมาลงนะ ยังไงก้อลิ้งไปแวะชมหน่อยเด้อค่ะเด้อ อิอิ
    June 15

    คิดถึงเพื่อนเก่า

    ความรู้สึกตอนนี้เหรอ
    ก้อประมาณว่าคิดถึง เพื่อนเก่าๆๆ เพื่อนๆๆรุ่น89เดียวกาน
    น้องๆๆรุ่น 90 ที่เคยร่วมงานกานมา
    มาดูภาพแล้วน้ำตาจะไหล...
    บอกไม่ถูกอ่ะ รู้สึกว่างานนี้จะผ่านไปไม่ได้
    ถ้าไม่มีทุกคน ไม่มีเพื่อนๆๆรุ่น89 ไม่มีน้องๆๆรุ่น90
    คิดถึงภาพเก่าๆๆเสียงเพลง เกียรติเบ็ญมือกุมหน้าอก
    มันยังก้องกังวาลอยู่ในใจ
    รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำตาของเพื่อนๆในวันอำลา
    ยังคงติดตรึงอยู่ในใจ
    อยากบอกทุกคนแค่ว่า...กูคิดถึงพวกมึง...
    สักวันเราจะกลับมาพบกัน
    สักวันเราจะมารวมตัวร้องเพลงเกียรติเบ็ญให้กึกก้อง...
    และสักวันเราจะมารวมเลือดเขียวแดงกัน...
    จงสู้ต่อไปนะเพื่อนๆๆๆสู้ๆๆๆ
    อีกไม่กี่ปี วันสำเร็จก้อใกล้จะมาถึง..
    ขอเป็นกำลังใจให้พวกมึงนะ..
     
    ลูกเบ็ญ89
     
    June 11

    รักออนไลน์

    อยากให้อ่านจิงๆๆนะ อ่านเหอะทุกคนขอร้อง เพื่อเจ้าของกระทู้ก้อได้นะ หรือเพื่อตัวท่านเองนะ

    สุดยอดเลยนะ ทุกๆๆคนที่เล่นเกมส์ออนไล หรือว่ากะลังหลงอยู่ในโลกไซเบอร์

    เรื่อง: ความรักออนไลน์

    การแสวงหาความรักที่ออนไลน์อยู่บนโลกไซเบอร์ใบนี้
    ไม่ได้ง่ายดายหรือยากลำบาก
    ไปกว่าการแสวงหาความรักในโลกแห่งความเป็นจริง
    ที่มีผู้คนเดินสวนกันไปมาแม้แต่น้อย

    มันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากชีวิตจริง
    คุณจะบอกได้ในทันที
    ที่คุณเดินสวนกับใครสักคน และรู้สึกสะดุดตา
    สะดุดความรู้สึกกับใครคนนั้นไหม ว่าคนๆนั้นคือ

    คนที่ใช่....คือใครบางคนที่คุณตามหา
    หรือคือคนที่คุณมั่นใจว่าจะวางอนาคตไว้ร่วมกับเขา
    แน่นอน...หากคุณยังมีเหตุผลเพียงพอ
    ที่จะไม่ปล่อยให้อารมณ์อ่อนไหววาบหวามเป็นตัวบงการ
    ว่าคนที่คุณคิดว่า เขาอาจจะใช่คนที่คุณรอคอย
    คือ คนที่จะร่วมชีวิตกับคุณ
    จนกว่าคุณจะได้เรียนรู้
    และพิสูจน์คนคนนั้นอย่างชัดเจนเสียก่อน

    การแลกเปลี่ยนทางความคิด
    กับคนพิเศษที่ออนไลน์มาพบกัน
    อาจเริ่มต้นขึ้นอย่างเปิดเผยและง่ายดาย
    ความสวยงามของตัวหนังสือที่พิมพ์ส่งมา
    อาจมีมนต์ขลังเสียจนทำให้หัวใจของคุณ....
    ผูกมัดด้วยจินตนาการงดงามของภาพฝันอุดมคติ
    แต่คุณจะด่วนสรุปได้อย่างไรว่า.....
    นั่นคือ......ความรัก
    จนกว่าคุณจะก้าวออกมาจากโลกแห่งความฝันของคุณ
    เพื่อมาพบกับความเป็นจริงที่คนคนนั้นเป็นอยู่

    การปล่อยให้ตัวเองผูกพันกับจินตนาการ
    มีแต่จะทำให้คุณพบกับความผิดหวังและปวดร้าว
    หากภาพฝันนั้นไม่เป็นอย่างที่คุณคิด

    ความรักไม่อาจเริ่มต้นระหว่างคนแปลกหน้า
    และไม่ว่าคุณจะออนไลน์
    คุยกับเขายาวนานนับปี
    ด้วยความรู้สึกที่คุ้นเคยเปิดเผยเพียงไร
    กำแพงแห่งความแปลกหน้าก็ไม่มีวันพังทลายลง
    จนกว่าคุณและเขาจะได้พบกันในโลกแห่งความเป็นจริง

    รักแท้ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายดายบนโลกสับสนใบนี้
    และยิ่งไม่อาจค้นพบได้ง่ายดายในโลกที่มองไม่เห็น
    ความรักต้องการการเรียนรู้
    และเข้าใจอย่างลึกซึ้งระหว่างคนสองคน
    ความรักคือการรู้จัก
    เพื่อที่จะยอมรับในตัวตนของกันละกันอย่างแท้จริง

    ดังนั้นหากคุณกำลังคิดว่า
    คุณมีความรัก หรือเจ็บปวดกับคนพิเศษซักคน
    ที่ออนไลน์มาพบกันประจำทุกวัน
    ทั้งที่คุณไม่เคยได้ยินเสียง ไม่เคยเห็นหน้า
    และไม่เคยจะรับรู้ความจริงว่า
    เขาเป็นอย่างไรเมื่อใช้ชีวิตอยู่ในสังคมปกติ
    หรือเพียงแต่หลงรักภาพอุดมคติที่ตัวเอง เป็นคนสร้างขึ้นมา
    ก็คือการพาเขาก้าวออกมาจากโลกแห่งจินตนาการใบนั้น
    เพื่อมาพบกันในชีวิตจริง

    จำไว้ว่า..หนึ่งปีที่คุยกัน...ก็ไม่เท่าหนึ่งวันที่ได้พบหน้า
    เมื่อคุณพบเขา
    คุณจะได้คำตอบกับตัวเองชัดเจนว่า
    เขา คือคนที่คุณสมควรเรียนรู้
    และรู้สึกพิเศษต่อไปหรือไม่
    สีหน้า แววตา และภาษาท่าทางอื่นๆของเขา
    คือสิ่งที่จะทำให้คุณรู้ชัดเจนได้มากกว่า...
    ตัวหนังสือ ที่อ่อนหวานห่วงใยที่พิมพ์ส่งมา
    หรือเสียงทางโทรศัพท์ว่าเขาคือเพื่อนที่จริงใจ
    และต้องการผูกมัดกับคุณอย่างจริงจัง
    หรือ เพียง แต่ ต้อง การ ให้ คุณ ตก หลุม พราง
    ใน การ ใช้ ภาษา เพื่อ ความ สนุก ในเกม
    หรือ ผล ประ โยชน์ ทาง อารมณ์
    หากคุณรู้ตัวว่าคุณเป็นคนหนึ่งที่อ่อนไหว
    เชื่อคนง่าย และมองโลกในแง่ดีเกินไป
    ก็จงอย่าใช้ หัวใจในการตัดสิน
    และรับรู้ตัวหนังสือที่ผ่านมาทางอินเตอร์เนต
    และจงใช้สมองในการอ่านทุกตัวอักษรอย่างมีสติ
    อย่าปล่อยให้กับดักของภาษา พันธนาการหัวใจคุณ
    อย่างที่ตัวฉันเองและเพื่อนๆ อีกหลายคนเคยเผลอไผลมาก่อน

    แต่ถ้าคุณเป็นคนที่มีเหตุผล
    และเท่าทันเกมสนุกในโลกไซเบอร์นี้
    จนรู้สึกชินชากับทุกตัวหนังสือทุกตัวที่พิมพ์ส่งมา
    ก็ได้โปรดอย่าใช้ตัวหนังสือของคุณ
    ตอบกลับไปในสิ่งที่ตัวคุณเองไม่ได้รู้สึกรู้สา
    เพราะคนที่ได้อ่านข้อความของคุณ
    อาจเป็นเพียงมือใหม่ที่อ่อนไหว
    และตกหลุมพรางของถ้อยคำที่คุณใช้ได้ง่ายดาย

    To handle yourself, use your head,
    To handle others, use your heart.

    จงใช้สมองดูแลหัวใจของคุณเอง
    และจงใช้หัวใจเพื่อดูแลหัวใจดวงอื่นๆที่ออนไลน์มาพบกับคุณ.....
    หากคุณเป็นคนหนึ่งซึ่งกำลังออนไลน์เพือค้นหารักแท้
    ก็ขอให้คุณโชคดีและเดินทางในโลกไซเบอร์นี้อย่างปลอดภัย
    จนกว่าจะพบใครซักคนที่พร้อมจะก้าวไปในชีวิตจริงกับคุณ
    ที่สำคัญ....อย่าลืมระมัดระวังดูแลหัวใจคุณเองให้ดี
    ตลอดการเดินทางครั้งนี้ด้วย

    ไม่เคยมีใครที่ดีพร้อม
    ขอให้เรายอมรับความจริงในข้อนี้
    ฉะนั้นการคบหากับใครสักคน
    ก็อย่าคาดหวังเสียจนเลิศเลอ
    เพราะเขาก็คือมนุษย์ปุถุชนธรรมดาเหมือนกับเรา
    ย่อมมีทั้งข้อดีและข้อเสียปะปนอยู่ในตัว
    การตั้งความคาดหวังไว้สูง
    ก็เหมือนการขีดเส้นวงจำกัดไว้คับแคบ
    ซึ่งสักวันเราอาจต้องสูญเสีย
    ทั้งความรู้สึกและมิตรภาพ
    สุดท้าย...เราก็ไม่อาจจะคบหาใครได้จริงจังเลย
    แม้แต่สักคนเดียว

     

    ปล. เปงไงบ้างอ่านแล้วโดนมะ

    ถ้าคุณยังอยากเหงประเทศไทยอยู่ต่อไปจงอ่านซะ

    ปี 2553 จุดจบประเทศไทย......ถ้ายังเป็นคนไทยอยู่ช่วยอ่านด้วย
    เรื่องนี้คนไทยทุกคนควรที่จะได้รู้.....ประเทศต่าง ในโลกนี้มีเกิด มีดับ ตลอดเวลา.....ประเทศไทยก็ไม่พ้นวิถีนี้เช่นกัน
    สืบเนื่องจากการบรรยายของคุณนิติภูมิ ซึ่งเป็นสื่อมวลชน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมอสโค
    ซึ่งเป็นสถาบันที่สตาลินสร้างขึ้นเพื่อสร้างภูมิปัญญาหวังครองโลกในสมัยหนึ่ง
    เมื่อหลายปีก่อนคุณนิติภูมิ ได้ทำนายไว้ว่า ประเทศอินโดนีเชียจะแตกเป็น 6-14ประเทศ
    ซึ่งในตอนนั้น นักรัฐศาสตร์ในมหาวิทยาลัยต่าง หัวเราะจนฟันกระเด็น
    แต่ต่อมาพอปี 2542 เหตุการณ์เริ่มเป็นจริง! ประเทศอินโดฯได้เริ่มแตกเป็น ติมอร์
    และตอนนี้ก็กำลังจะเกิดประเทศอาเจะ และอีกหลายประเทศที่จะเกิดตามมา
    ในวันที่ 11 ธันวาคม 2543 ที่ผ่านมาที่งานคนดีศรีสังคม หอประชุมวัฒนธรรมฯ
    คุณนิติภูมิได้บรรยายว่า ประเทศไทยจะต้องแตกเป็นประเทศใหม่อีก 4 - 6 ประเทศ แน่นอน!
    ทั้งนี้ไม่ใช่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่เกิดขึ้นอย่างมีกระบวนการ โดยสถานการณ์จะเริ่มชัดขึ้นในปี 2553
    ซึ่งเป็นปีที่ข้อตกลง GATTs จะเริ่มมีผลสมบูรณ์ การค้าเสรีจะมีผลสมบูรณ์
    สินค้าเกษตรต่าง จากต่างประเทศจะทะลักเข้ามาในประเทศไทยจำนวนมหาศาล
    ในขณะที่เกษตรกรของไทยจะไม่กินสินค้าเกษตรของไทยด้วยกัน
    และสินค้าเกษตรของไทยก็จะขายไม่ออกเนื่องจากมีต้นทุนที่สูงกว่าสินค้าเกษตรจากต่างประเทศ
    ประกอบกับการที่การพัฒนาการเกษตรของไทยได้พัฒนาอย่างผิดทิศทาง
    เป็นการพัฒนาแบบปลูกพืชเชิงเดี่ยว ทำให้คนปลูกลำใยไทยก็จะปลูกแต่ลำใย
    จะกินข้าวก็ต้องซื้อข้าวเวียดนามมากิน คนปลูกข้าวไทยก็ต้องไปซื้อหอมกระเทียมจากจีนมากิน
    คนปลูกหอม กระเทียมจะไม่ซื้อลำใยจากไทยแต่จะไปซื้อจากเกาหลีมากิน
    เป็นวงจรอย่างนี้ทำให้สินค้าเกษตรของไทยขายไม่ได้
    เพราะแม้แต่เกษตรกรไทยด้วยกันก็ยังไม่ซื้อของเกษตรไทยด้วยกันมากิน
    เนื่องจาก สินค้าของต่างประเทศมีต้นทุนถูกกว่าสินค้าเกษตรของไทยมีต้นทุนที่สูงกว่า
    เพราะใช้ปัจจัยการผลิตปุ๊ยของต่างประเทศ พันธุ์พืชก็ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ
    เนื่องจากในอีก 10 ปีข้างหน้าพันธุกรรมท้องถิ่นจะถูกทำลายจาก GMOs
    และเมื่อเกษตรกรไทยซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ร้อยละ 80 ของประเทศอยู่ไม่ได้
    วิกฤตที่มหาโหดสุดก็จะเกิดขึ้นกับประเทศไทย รัฐบาลไทยจะไม่มีปัญญาที่จะแก้ไขปัญหาได้
    เพราะมาตรการทางการเงินก็จะใช้ไม่ได้ เนื่องจากธนาคารไทยกลายเป็นของต่างประเทศหมดแล้ว
    ไฟฟ้าก็แพงขึ้น น้ำมันก็แพงขึ้น โทรศัพท์แพงขึ้นเนื่องจากวิสาหกิจเหล่านี้กลายเป็นของต่างชาติหมดแล้ว
    เขาสามารถตั้งราคา ได้ตามใจชอบถ้ารัฐบาลไปขอให้ลดราคาก็จะได้รับคำตอบว่า เขาจะไม่มีกำไร
    ธุรกิจจะอยู่ได้ด้วยกำไรเท่านั้น ถ้าเขาไม่มีกำไรเขาก็จะตัดน้ำ ตัดไฟ ตัดโทรศัพท์
    คุณเลือกเอาว่าจะยอมจ่ายในราคาที่แพงหรือว่าจะยอมไม่มีใช้
    ดังนั้น รัฐบาลในอนาคตจะได้แต่นั่งทำตาปริบ เมื่อเกษตรกรไทยอยู่ไม่ได้
    การขายที่ดินราคาถูก และจำนวนมหาศาลจะตามมา คนที่มีกำลังซื้อก็คือชาวต่างชาติ
    ซึ่งปัจจุบันก็ปรากฏแล้วว่าที่ดินบริเวณภาคตะวันออกได้ถูกต่างชาติกว้านซื้อไปเป็นจำนวนมากแล้ว
    เกษตรกรไทยที่ขายที่ดินได้ ก็ไม่ามารถนำเงินที่ได้ไปลงทุนให้เกิดรายได้ได้
    เพราะธุรกิจอื่นได้ตกอยู่ในกำมือของต่างชาติแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการค้าปลีกก็ตกอยู ่ในมือของ Big C, Lotus,
    Carrefour,ธุรกิจอาหารก็ตกอยู่ในมือของ KFC, Pizzahat, McDonal,สิ่งทอเสื้อผ้าก็ของพวกฝรั่งเศส ฯลฯ
    ดังนั้น เงินตราของไทยก็มีแต่จะถูกดูดออก เหมือนกับคนที่เลือดไหลไม่หยุด...
    เมื่อคนจนอยู่ไม่ได้...รัฐจะอยู่ได้ฤา ?
    4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ จะเป็นแห่งแรกที่จะขอแยกตัวออกจากประเทศไทย
    เนื่องจากความแตกต่างที่เห็นชัดเจนและความแตกต่างทางวัฒนธรรม ในปี 2553
    คนไทยภาคใต้จะเห็นด้วยกับการแยกประเทศ เพราะเห็นความล้มเหลวของรัฐบาลไทย
    การเมืองไทย การคัดค้านจะน้อยลง การสนับสนุนให้แยกจะทวีความรุนแรงขึ้น
    จนรัฐบาลไทยไม่สามารถควบคุมได้ถ้ารัฐบาลใช้กำลังทหาร ก็จะถูกต่างชาติส่งทหารมาต่อต้านกองทัพไทย
    ซึ่งแน่นอนกองทัพไทยไม่มีปัญญาไปต่อสู้อยู่แล้ว การแยกตัวจะสำเร็จได้ในไม่นาน
    จากนั้น ภาคตะวันออก บริเวณจันทบุรี ตราด ระยอง ฉะเชิงเทรา จะขอแยกตัวตามมา
    เนื่องจากที่ดินแถบนั้นกลายเป็นของต่างชาติหมดแล้ว
    เนื่องจากที่ดินบริเวณดังกล่าวถูกใช้เป็นแหล่งพันธุกรรมของต่างชาติ ทั้งสมุนไพร อาหารต่าง
    เมื่อรัฐบาลไทยเป็นอุปสรรคของต่างชาติ การขอแยกตัวก็จะทำได้ไม่ยาก
    นั่นหมายถึง การซื้อประเทศไทย คล้ายกับที่สหรัฐอเมริกาซื้อรัฐ Alaska จาก Russia
    ถ้าไทยต่อต้าน เจอทหารต่างชาติแน่
    เราจะเตรียมรับมือกับวิกฤติในอนาคตอย่างไร ?
    ผมติดตามงานเขียนคุณนิติภูมิ มาหลายปี และสิ่งที่เขียนในไทยรัฐหน้า 2 เกือบทุกวันนั้น
    ไม่น่าเชื่อเลยว่า หนังสือพิมพ์ต่างประเทศจะเอาข้อมูลงานเขียนของนิติภูมิ
    ไปแปลลงหนังสือพิมพ์ต่างประเทศ ในการวิเคราะห์
    บ่อยครั้งที่นิติภูมิ มองการค้า การเมือง สังคมไปพร้อมกัน
    รวมทั้งประวัติศาสตร์เขามอง อาเจนติน่า ก่อนล่มสลายทางเศรษฐกิจ
    ก่อนล่มจริง...เขาทำนาย การเกิดสงคราม อเมริกากับอิรัค ข้อคิด รวมทั้งอนาคตชาวเชเชนไว้น่าสนใจ
    ผมว่า สิ่งที่เขาพูดเป็นไปได้นิติภูมิ ทำให้ผมต้องกลับมาซื้อของโชห่วยของคนไทย
    แทนที่ไปเดิน big-c, lotus, careflour, เพราะผมบอกแม่บ้านและลูก ว่า
    เราซื้อของร้านโชห่วย ข้างบ้าน ไม่ต้องไปห้างใหญ่อีกเพราะอะไร
    เพราะเราไป คาร์ฟู เงิน 100 บาทที่เราจ่ายไปจะไปสู่ฝรั่งเศส 86บาท เหลือให้คนไทย 14 บาท
    เพราะของต่างชาติเกือบ 100 เปอร์เซนต์ บิกซี โลตัสเหมือนกัน
    นิติภูมิเคยเอาเปอร์เซนต์ที่ต่างชาติถือหุ้นมาลงให้ดู ของ 3 ห้างดัง
    ผมตกใจมาก และตัดสินใจซื้อน้ำปลาข้างบ้านตั้งแต่วันนั้น
    เพราะว่าต่างชาติถือหุ้นกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ แล้วบางห้าง 86 ปอร์เซ็นต์
    สอนลูกว่ามันจะแพงกว่าห้าง 3 บาท ก็ซื้อที่นี่มันจะแพงกว่า 5 บาทก็ซื้อที่นี่
    เพราะมันจะเป็นภาษีคนไทย กลับมาหาลูกเอง ผมคิดแบบนี้จริง
    ถ้าซื้อจากห้าง 1,000บาท มันไหลไปต่างประเทศ 900บาท ที่เหลือ 100 บาท
    ที่เห็นจ่ายค่ายามเฝ้าห้างไง มองอาเจนติน่าง่ายนิดเดียว
    ห้างต่างชาติบุกไปตั้งมากกว่า 400 ห้าง ทั่วประเทศ
    คนอาเจนติน่าจึงทำเงินส่ง คาร์ฟู ส่งห้างต่างชาติ เกือบ100 เปอร์เซ็นต์
    เงินคนทั้งชาติของชาวอาเจน จึงไหลไปหมด ในประเทศจึงไม่เหลืออะไร
    ทางสุดท้ายที่ไม่น่าเชื่อเลยว่าทำได้ ผมพาลูกผมหัดทานขนมกรอบให้น้อยลง
    เลิกกิน kfc และพยายามทานให้ลดลง และจำนวนหน ต่อปีน้อยสุด
    ผมอธิบาย วิธีสิ้นชาติแบบทางเศรษฐกิจตั้งแต่เริ่มจนจบให้เด็กที่บ้าน และลูกฟัง
    หัดให้ลูกมาทานบัวลอย ขนมชั้น ข้าวเหนียวเปียกแทน ถั่วดำข้าวเหนียว ดีครับ
    ได้ผล...ลูกเปลี่ยนวิธีกิน... วิธีคิดไปเลย... เปลี่ยนไปได้มาก
    พอเย็นสั่งผมซื้อเต้าส่วนบ้าง ขนมชั้นบ้าง ลูกเดือยบ้าง
    ผมพูดนิดนึงที่เขาเข้าใจคือ ผมไปตลาดซื้อไก่ทอดแม่ค้ามา 3 ขาไก่ทอดแบบไทย
    แล้วผมไป kfc ซื้อมา 3 ชิ้น เลือกน่องครับเหมือนกัน ราคาต่างกันลิบเลย
    ผมก็อธิบายคำว่า license (ค่าลิขสิทธิ ) ให้ลูกฟัง
    ผมบอกว่า ซื้อไก่ 35 บาท ค่าไก่ 15 บาท ที่เหลือเป็นค่าลิขสิทธ
    ไก่แม่ค้าที่ถูกเพราะไม่มีค่าลิขสิทธิ ใบตองที่ห่อขนมไทย ไม่มีลิขสิทธิ
    มันเป็นวัสดุธรรมชาติ ย่อยสลายได้ไม่ถึง 3 เดือน
    ขนมต่างชาติ ห่อสวย แพง เพราะยี่ห้อมันมีลิขสิทธิ
    เวลามันหล่นที่พื้น ไม่มีคนเก็บมันจะย่อยสลายภายใน 200 ปี
    ผมสอนแบบนี้ ลูกผมเปลี่ยนวัฒนธรรมไปเลย ผมทำได้และได้ทำแล้ว
    ปล.ใคร่จะขอกรุณาช่วยนำบทความไปเผยแพร่ต่อ จะเป็นพระคุณมากครับ
    ยาวไปหน่อย แต่อยากให้อ่าน เพื่อที่ไทยเราจะได้อยู่รวมเป็นชาติไทยต่อไป
    ** เมื่อกี้ดูที่นี่ประเทศไทย เปิดเพลงชาติให้ฟัง ไม่เคยฟังแล้วรู้สึกว่าอยากร้องไห้เท่าวันนี้เลย
    ฟังแล้วเห็นภาพที่คนไทยทั้งประเทศ ช่วยกันช่วยเหลือพี่น้องชาวใต้
    แต่อยากจะขออีกอย่างหนึ่งคือรักชาติหน่อย ช่วยกันหน่อยครับ
    ซื้อสินค้าไทย เลิกได้แล้วกับการซื้อของแบรนเนม มันจะทำให้ชาติล่มจม
     
    May 24

    กูมาอัพละ

    ก้อม่ายรู้จาอัพไร
    เอาเปนว่าตอนนี้กูอยู่บ้านนอกแล้วเว้ย
    กลับมาถึงได้สาม สี่วันละ
    วันนี้เลี้ยงกันใช่ป่าววะที่อุบลอ่ะ
    แง่ๆๆพ่อกูมะให้ไป สงสัยบอกช้าไป
    ยังไงๆก้อกินให้สนุกนะเว้ย
    คิดถึงทับแปด ทุกคนๆๆๆๆ
    เดวจาพยายามอัพละกานนะ
    วันนี้แค่นี้ก่อง
    May 17

    วันนี้เหนื่อยจังอ่ะ

    เฮ้ย....วันนี้นั่งทำ บลอค ของเมลใหม่
    อย่างเหนื่อยเหอๆๆๆ
    อานนี้เปงไรมะรู้อ่ะ เซงจิงๆเมลนี้คนรู้เยอะแล้ว กำเจงๆ
    แต่ดันเข้า บลอคของเพื่อนมะได้ แซดดด เลย
    แต่มะเปงไรยังไงสมัครใหม่ละ
    จะพยายามแจกเมลล์ให้กัยเพื่อนๆได้ทั่วถึงนะ
    เหอๆๆถึงแม้ว่ากูจะออนแต่มะคุย เพราะกูเล่นเกมส์ 55555
    แต่กูก้อคิดึงพวกมรึงๆเหมือนเดิมเว้ย มะมีครายแวะมาเม้มกูเร้ย
    เออ.. บลอคกูมานมะสวย แต่เอาน่า มาให้กูชื่นใจที
    มาก้อกรุณาเม้ม ให้กูรู้ด้วยเว้ย
    มิงั้น ตรัสรู้เองมะได้ว่ามึงมา
    เอาเป็นว่ากูจะพยายามเข้ามาอัพ บ่อยๆละกัน(เท่าที่ทำได้นะ เอิกๆๆ)
    เดวกูไปนอนละ เมลล์นี้ก้อคงทิ้งมะได้จิงๆๆว่ะ
    March 20

    ราคาเต็ม...ของความรัก

    เจ้าเด็กชายตัวน้อยของเราเดินไปหาคุณแม่ในครัว


       
       
       
       
       
       
       
       
       
        หลังจากเช็ดมือ กับผ้ากันเปื้อนแล้วเธอก็ก้มลงอ่าน กระดาษที่ลูกชายยื่นให้...


       
       
       
       
       
       
        ค่าตัดหญ้า 5.00 บาท


       
       
       
       
       
       
        ค่าทำความสะอาดห้องผมอาทิตย์นี้ 1.00 บาท


       
       
       
       
       
       
        ค่าซื้อของให้แม่ 2.50 บาท


       
       
       
       
       
       
        ค่าดูแลน้องชาย 2.50 บาท


       
       
       
       
       
       
        ค่าเอาขยะไปทิ้ง 1.00 บาท


       
       
       
       
       
        ค่าได้คะแนนดี 5.00 บาท


       
       
       
       
       
        ค่ากวาดสนาม  2.00 บาท


       
       
       
       
       
       
        รวมค้างชำระ 19.00 บาท


       
       
       
       
       
       
       
        เมื่่อคุณแม่อ่านเสร็จแล้วก็หยิบปากกาขึ้นมา


       
       
       
       
       
        พลิกกระดาษไปด้านหลังแล้วเขียนว่า


       
       
       
       
       
       
        เก้าเดือนที่แม่อุ้มท้อง...ไม่คิดเงิน


       
       
       
       
       
       
       
       
        เวลาที่แม่พยาบาลลูก  และ สวดมนต์ให้ลูก....ไม่คิดเงิน


       
       
       
       
       
       
       
        ค่าที่ลูกทำให้แม่ต้องเสียน้ำตา...ไม่คิดเงิน


       
       
       
       
       
       
        ของเล่น  อาหาร เสื้อผ้า  พาเที่ยว ....ไม่คิดเงิน


       
       
       
       
       
       
       
        แม้แต่เช็ดน้ำมูกให้  ...ไม่คิดเงินหรอกจ๊ะลูก


       
       
       
       
       
       
        เมื่อรวมทั้งหมดเป็นราคาเต็มของความรัก ....ไม่คิดเงินเหมือนกัน


       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
        เมื่อเด็กชายได้อ่านสิ่งที่คุณแม่เขียนไว้ น้ำตาหยดโตก็ไหลออกมา



       
       
       
       
       
       
       
       
       
        เขาสบตาแม่  แล้วจึงพูดว่า " แม่ครับผมรักแม่จริงๆ นะครับ"


       
       
       
       
       
       
       
       
        แล้วเขาก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตว่า................



       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
      จ่ายหมดแล้ว...แม่จ่ายหมดแล้ว แต่ลูกยังทอนให้แม่ไม่หมด...
    March 19

    ตอนนี้อยู่บ้านแล้วอ่า

    อ่ะนะ ตอนนี้ก้อกลับบ้านละ
    ที่จิงกลับมาได้ 1 สัปดาห์แล้วล่ะ...มาบ้านก้อสบายดีนะ
    แต่...มะได้ไปไหนเยยยอ่า...
    แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองติดเกมส์มากๆๆอ่า
    เล่นถึงเช้าเลยตู
    เพื่อนๆๆใครเล่น Lastchaos มาเจอกานเลยนะ
    ฮาพ 3 นะ...
    ตอนนี้ง่วงละไปนอนดีก่า
    March 12

    อ่านดูนะ พอดีเพื่อน FW มาให้ คนคิดคิดได้ไงมะรู้

    สูตรสู่ความสำเร็จ

    ถ้า  A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z

    มีค่าเท่ากับ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26

    แล้วจะพบว่า......

     1)   H+A+R+D+W+O+R+K   = 8+1+18+4+23+15+18+11  = 98%

                        HARD WORK    หรือ   ทำงานหนัก  มีค่าเท่ากับ   98 %

     2)    K+N+O+W+L+E+D+G+E  =  11+14+15+23+12+5+4+7+5  = 96%

                            KNOWLEDGE    หรือ   ความรู้ มีค่าเท่ากับ    96 %

     3)     L+O+V+E=12+15+22+5  = 54%

                                      LOVE    หรือ    ความรัก   มีค่าเท่ากับ 54 %

     4)     L+U+C+K   = 12+21+3+11    = 47%

                                             LUCK   หรือ   โชค     มีค่าเท่ากับ 47 %

              Q ;      ไม่มีสิ่งใดที่มีค่า 100 % เลยหรือ !!! แล้วสิ่งใดที่มีค่าเท่ากับ  100 %

                       - ใช่เงินหรือเปล่า ?……… .... .....ไม่ใช่ !!!!!

                       - ความเป็นผู้นำหรือเปล่า ?………ไม่ใช่ !!!!!

             Q ;        แล้วอะไรล่ะ ?

            Ans. ;    A+T+T+I+T+U+D+E = 1+20+20+9+20+21+4+5 = 100%

                                      ATTITUDE   หรือ  ทัศนคติ นั่นเอง ที่มีค่าเท่ากับ 100 %

       ท่านคิดเช่นนั้นหรือไม่ ทุกปัญหามีทางออก . . บางทีแค่เพียงแต่เราเปลี่ยน  "ทัศนคติ "

       ของเราเสียใหม่เท่านั้นเอง มีเพียงแต่ ทัศนคติของเราเท่านั้น   ที่จะเป็นตัวนำทาง   ไปสู่ความสำเร็จในชีวิต และงานที่ทำ

        ความคิด  &  ทัศนคติ    

      สุดท้าย ....   ลงมือทำ

    February 07

    คิดถึงบ้านจางเยย

    คิดถึงบ้านอ่า ม่ายรู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับบ้านวะที เฮ้อ!!!