"" Welcome to Je@b Jung's space ka ""

 

โกรธเพื่อรักกัน

          แม้ไม่ว่าจะมีปากมีเสียง มีอารมณ์ขุ่นเคืองกับหวานใจในเรื่องเล็กหรือใหญ่และอยากเถียงให้ชนะขนาดไหนก็ตาม แต่ถ้ายังอยากอยู่ด้วยกันต่อไปล่ะก็ ต่อไปนี้คือสิ่งที่คุณผู้ชายพึงระลึกไว้เสมอ

    1.นิ่งไว้ก่อนเมื่อมีอารมณ์ 

          สิ่งแรกที่ต้องทำคือสงบสติอารมณ์และความฉุนเฉียวเอาไว้ให้มิด เพราะถ้าคุณระเบิดอารมณ์สิ่งที่คุณพูดออกมาก็จะไม่มีความหมายอื่นนอกจากยิ่งทำให้เกิดรอยแผลลึกกันเข้าไปอีก คุณจึงต้องนิ่งมีสติไว้ให้มั่นและหาโอกาสอธิบายถึงเหตุผลของคุณในจังหวะที่เหมาะสมตามทำนองว่าพูดน้อยแต่ต่อยหนัก

    2.เหตุผลสำคัญที่สุด 

          เวลาที่คนเราเถียงกันนั้นไม่ใช่เพื่อเอาชนะกันเพียงอย่างเดียว แต่เพื่อทำความเข้าใจในเหตุผลของกันและกัน จะมีประโยชน์อะไรที่เราเถียงชนะ แต่เจ้าหล่อนไม่ยอมรับไม่ยอมเข้าใจในเหตุผลของเรา

          ดังนั้นจึงต้องจำไว้ให้มั่นว่าห้ามหลุดคำรุนแรงหรือหยาบคายออกมา เพราะจะทำให้เกิดทั้งกำแพง ทำให้การให้เกียรติหรือเคารพในกันและกันลดน้อยลง ที่ต้องทำก็คือต้องกลั่นกรองถ้อยคำแต่ละคำที่จะพูดว่าเหมาะสมหรือ ไม่ใช่เติมเชื้อไฟลงไปอีก การใช้เหตุผลอธิบายที่มาที่ไปของสิ่งที่เราจำต้องกระทำในเวลาที่เหมาะสม ทำให้เราเข้าใจกันได้ในที่สุด

    3.เถียงให้ถูกที่-ถูกเวลา

          การเถียงกันในที่สาธารณะนอกจากจะเสียหน้าแล้วยังเสี่ยงต่อการประจานความผิดกันต่อหน้าธารกำนัล ซึ่งจะกลายเป็นปัญหาลุกลามต่อไปได้อีก แถมเรื่องความขัดแย้งระหว่างคน 2 คน นั้นเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกคุณ เก็บเอาไว้ไปเถียงกันในที่รโหฐานดีกว่า

          ทุกครั้งที่เรามีปากมีเสียงกัน หากเราเถียงกันอย่างมีสติพยายามทำความเข้าใจ รู้จักยอมรับข้อดีข้อเสีย นิสัยใจคอที่แตกต่าง รวมถึงให้อภัยซึ่งกันและกัน เราจะค่อยๆ รู้จักรู้ใจและผูกพันกันมากยิ่งขึ้นกลายเป็นความรักที่แข็งแกร่งขึ้น

    4.ทำผิดขอโทษ-รู้จักให้อภัย และการปรับตัว คือทางรอดของรัก 

          แม้ว่าจะรักกันมากเพียงใดก็ตาม แต่หลายครั้งที่ความรักล่มเรากลับพบว่าสาเหตุสำคัญนั้นไม่ได้อยู่ไกลตัวแต่อยู่ภายในตัวของเราเอง เพราะเรามีตัวตนของเราเองมากเกินไป จึงไม่เข้าใจและไม่รู้จักวิธีการที่จะยอมรับคนอื่น

          การทำผิดแล้วขอโทษจากใจ และรู้จักให้อภัยก็เป็นทางออกที่ดี แต่ถ้าต้องขอโทษ ต้องยกโทษให้กันในเรื่องเดิมๆ บ่อยๆ มันคงไม่เวิร์กหรอก ทางที่ดีเมื่อทะเลาะกันทุกครั้งเราก็ควรเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากันด้วย

อ่านแล้วเปนไงบ้าง เคยอ่านเจอแล้วครั้งนึงแต่copy มาไม่ได้อ่า แต่ครั้งนี้ไปอ่านในบลอคของเพื่อนชื่อฮุงเรย copy มาซะเรยเหอๆ ขอบคุณมากนะฮุง อิอิ

หลังจากที่เรามีเวลาว่างเยอะจัด (จิงเหรอวะ) ก้อเลยมีเวลาเข้ามาอัพแสปซได้บ่อย งิงิ

 

แต่ก้อยังไม่รู้ว่าจะอัพไร จะอัพรุปก้อเยอะเกิ้น เลือกมะถูก ฮ่าๆๆๆๆ

 

พวกเพื่อนๆน้า พอกรูอัพก้อมะมีครายเข้ามา -*-

 

แต่เวลากูมะอัพก้อทักกุจิ้งกล้าๆๆอัพหน่อย ..... เดวเถอะมึง....

 

เดือนมีนา ปีนี้กูก้อจะได้ไปอเมริกาละ ไปwork and travel ใครว่างก้อไปส่งกุด้วยเน้อ วันที่ 9 มีนา 2550

 

เวลาเดวบอกอีกที สุวรรณภูมินะเว้ย เดวหลงไปดอนเมือง เหอๆๆ

ใครไปรัฐเดวกานกะกุบอกทีนะเว้ย หาเพื่อนร่วมเดินทางเหอๆๆๆ

 

กุไป Frorida , Panama beach ว่ะ......

 

 

 

ฮ่าๆๆๆ อ่านแล้วก้อขำ  T a g

 

ก้อแบบว่า Tag คือการที่เล่าเรื่องของเรา ขำๆในอดีต มา 5 เรื่อง

ก้อจิ๊บน้าจ๊บ โยน ขี้มาให้เราเฉยเร้ย.... เหอๆๆเราก้อจะไม่ทำก้อไม่ได้สิ

ต้องบ้าจี้ทำต่อ เหอะๆๆๆ

 

 

ก้อแบบว่าตอนอนุบาล-ประถม ต้องขึ้นรถโรงเรียน แล้วรถโรงเรียนมาเช้ามากกกก

ก้อเลยขี้เกียจตื่น ก้อเลยทำเป็นตื่นสาย  พอไม่ทันรถพ่อก้อต้องไปส่ง นั่นแหละเป็น

เหตุผลที่ชอบตื่นสาย จนติดเป้นนิสัย เหอๆๆๆ

 

 

ตอนนั้นอยู่อนุบาล 2ก้อคือว่าแม่อ่ะไม่อยุ่บ้านหลายวันไปอบรมหรือไรนี่แหละ

พ่อก้อเรยต้องรับผิดชอบ อาบน้ำแต่งตัวให้ แล้วลืมใส่กกน.ให้ เหอๆๆๆ

พอกลับมาถึงบ้านพ่อจะอาบน้ำให้พ่อก้อถามว่าไปลืมกกน.ไว้ที่ไหน ก้อบอกพ่อไปว่าหนูไม่ได้ใส่ตั้งแต่เช้าแล้วววว

 

 

ตอนนั้นอยู่ป.1 แบบว่าหลังพักเที่ยงก้อต้องมีการเข้าแถวหน้าชั้นเรียนก่อน ไอ้เราก้อปวดฉี่มาก ไม่กล้าบอกคุณครู

ไม่รู้เป็นไรถึงไม่กล้าบอกจำมะค่อยได้ เราก้อเรยฉี่รดกระดปรงเร้ย มันซึมไปถึงข้างล่างเร้ย 555+

พูดแล้วอาย

 

 

ไม่รู้เป็นเชี้ยไร มีเพื่อนอยู่คนนึง ชอบมาหอมแก้ม ตอนอยู่ป.1 เพื่อนก้อล้อกันว่าเป็นแฟนกัน 555+

ขำมีแฟนตั้งแต่ป.1 เหรอเนี่ยเรา ความรู้สึกตอนนั้นนะ อายโคตรๆ เหอะๆๆๆๆ

 

 

ก้อแบบว่าโรงเรียนจะมีวันคริตมาส และจัดแสดงอยู่ทุกปี ตอนนั้นอยู่ป.6 คุณครูก้อให้แสดงเป็นสโนไวท์

ก้อต้องมีเจ้าชาย ใช่ปะล่ะ เหอๆๆ แล้วต้องมีตอนจุมพิต กรีดดดดด สุดฮา แล้วคนที่เป็นเจ้าชาย ก้อคือคนที่เพื่อนชอบล้อ

ว่าเป็นแฟนกัน อิอิ เราก้อแอบๆชอบเค้าด้วย เขิลล่ะสิทีนี้ กรีดดดดดด ชอบที่สุดก้อตอนจุมพิตเนี่ยยแหละ อย่าคิดลึกนะ

มะได้จูบจิง แค่ลมหายใจใกล้กัน ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

1. นังโจ๊ก 6/11 เพราะมานออนบ่อย แต่มะเคยทัก ฮ่าๆๆ

2. จิ๊บ เพื่อนแสนน่ารักที่ ม.กรุงเทพ

3. ไก่อู  ชาวแก๊ง 6/8

4. พี่สาวที่คลานตามกันมา เหอๆๆๆพี่จ๋า....

5. พี่สาวอีกคน ลุกพี่ลุกน้อง พี่อิ๋ว...

 

อ้าวรับกรรมกานไปเหอๆๆขำๆๆน่า....

 

ความแตกต่างของ “คนสองคน”

แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . . ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . . ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง  "คน"

อาจมีหลายครั้ง  . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
ที่อีกคน ทำอย่างนั้น  . . .  อย่างนี้

หรือ  พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ

แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว  . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง
หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ
จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า

จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . . เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ
และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน

การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .
คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป

อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . .  แง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน
เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน  . . . นาน

เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
หากจะเก็บความรู้สึก  เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้
แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป

อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่
กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน
กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ
และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?

 

>>>>>>ขอบคุณ ตาลเพื่อนรักที่ FW มาให้อ่าน

 

 

 

 

 

 

 

 

555+ อาจจะช้าไปหน่อย แต่ก้อยังไม่สาย ก้อแบบว่า ไปอ่านของเพื่อนมาเรยมาอัพของตัวเองบ้าง ยังไงก้อ หวัดดีปีใหม่ทุกคนนะจ้า

 

มีความสุขสมหวังทุกอย่างที่หวัง อยากได้อะไรก้อเก็บตัวซื้อเอานะจ้า เหอๆๆๆ

 

งานปีใหม่ห้องก้อไม่ได้ไปเซงจิงๆๆเอาน่า ปีหน้าสัญญานะชาวทับแปด จะไปให้ได้ คิดถึงเพื่อนๆๆมากเรยอ่า

 

ง่า ปีหน้าพวกแกก้อปี 4 แระ ช้านยังปี 3 อยู่เรย ง่า อิจฉาๆๆ

 

เอ๊ะ แต่ก้อยังมีคนที่ช้าเหมือนเรา ฮ่าๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แค่อยากรู้ว่า ชีวิตนี้ทำไมเราต้องเลือก

เราไม่สามารถเลือกในสิ่งที่เราต้องการได้หมดงั้นเหรอ

บางทีสิ่งที่เราเลือกไปมันจะผิดจะถูกรึป่าวเรายังไม่รู้เลย

แต่เราก้อยังเลือกมัน?แปลกดีเนอะ

เมื่อเราเผชิยมานมาเราก้อทำให้รู้ว่าบางทีก้อมีความสุขมากมายนะ

แต่บางทีสิ่งที่เราเลือกก้อทำให้เราผิดหวังกับมันและรุ้สึกเสียใจที่ทิ้งบางสิ่งมา

พูดไปอาจจะงงนะที่พิมมา แต่..

ไม่มีคำพูดอ่ะ รุ้แต่ว่าวันนี้ก้อยังไม่รู้หัวใจตัวเองเรย..จิงๆๆๆ

ชีวิตนี้ต้องสู้ เป็นคำที่ทุกคนต้องรู้ อยู่แล้ว เหมือนกะพูดให้กำลังใจตัวเองงั้นแหละ

ตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย งานก้อเยอะ ปัญหาหัวใจก้อยังมาแทรก

แต่ยังดีที่มีพ่อกับแม่ และเพื่อนๆที่แสนจะน่าร้ากคอยเป็นกำลังใจให้อยุ่ตลอด

ร้องไห้อ่ะร้องไห้ได้นะ(บอกตัวเอง)แต่เราสัญญากะตัวเองแล้วว่าเราจะร้องแค่ครั้งเดียว...

พิมไปพิมมาก้องง เฮ้อ เอารุปเพื่อนๆมาอัพเฉยๆ

ไปทำงานต่อละ

สู้ๆๆสู้ตายเจี๊ยบเอ้ย

คิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนนะ จุ้บๆๆ

ก้อ..ตั้งแต่เปิดเทอมมา ก้อรู้สึกท้อจัง

ทำไมงานมันถึงท่วมท้นขนาดนี้

มะมีเวลาพักผ่อนเรยอ่ะ

แต่..ก้อคิดว่าเกิดมาชีวิตหนึ่งต้องสู้ เพื่อนคนที่เค้ารักเรา

คนๆๆนั้นก้อคือคนที่เค้าเหนื่อยยากหาเงินให้เราเรียน

พ่อกับแม่ สุดที่รัก ของลูก

เหนื่อยก้อเหนื่อยนะ สำหรับกานเรียนนี้ แต่ ต้องสู้ๆๆ

คนอื่นทำได้เราก้อต้องทำได้สิ

สู้ๆๆสู้ตาย จีอุน 5555+

(จะมาเส้าหรือมาตลกนี่เรา เหอๆๆ)

อ้อ เพื่อนๆๆที่เข้ามาเม้ม (จะมีไหมหว่า)

อย่าลืมแวะไปที่สเปชห้อง 6/8 ด้วยนะค้า

เดวจะเอาลิ้งมาลงนะ ยังไงก้อลิ้งไปแวะชมหน่อยเด้อค่ะเด้อ อิอิ